Całkowite zaćmienie Księżyca

Bezchmurna noc na Śnieżce nie zdarza się często. Natomiast bezchmurna noc z całkowitym zaćmieniem Księżyca chyba rzadziej niż raz na sto lat. Prognoza ICM wyklarowała się na dobę przed zaćmieniem - niemal cały kraj w chmurach, Małopolska i Karkonosze bez.
Wejście na Śnieżkę trwa ok. 2.5 godziny od parkingu. Po drodze - Równina pod Śnieżką, wyjątkowe miejsce pod względem klimatu. I nocnych widoków.

Blask pełni Księżyca całkowicie zalewa niebo, dopiero podczas fazy częściowej można zrobić zdjęcie gwiazd. Tutaj już na szlaku nad Równiną.

Na szczycie znajduje się obserwatorium IMGW. Plan był taki żeby złapać niski Księżyc w tle.
Warunki: wiatr

  

Warto na górze wytrzymać do wschodu słońca. Kolory jakie przyjmuje niebo, są niemożliwe do reprodukcji. Po prostu nie ma takiej techniki, nie zobaczy się więc tego brzasku na ekranie, ani wydruku. Tylko na miejscu.
Tutaj też widać jaka mniej więcej pogoda jest w dolinie - niskie chmury, mgła - dodatkowo wyciemniająca niebo.

Jeszcze lekkie zbliżenie na fazę częściową.

W większej ekipie pokusiłbym się o zabranie ciężkiego sprzętu, i Maksutova 1350mm. Ale i tak wiedziałem, że ten obszar zajmie Darek :-)

Księżyc chyli się już ku zachodowi. Nadal - zachmurzenie 0/8 po horyzont, a przecież z 1603m.n.p.m horyzont jest naprawdę daleko.

Na koniec zaćmienia jeszcze niespodzianka.
Przy wschodzie słońca czasem widać zawieszony w powietrzu cień góry. Tym razem jest ciekawiej - bo przyjmijmy w uproszczeniu że cień Śnieżki wskazuje środek cienia Ziemi który jeszcze pada na Księżyc, dzięki czemu zupełnie dobrze widać proporcję wielkości obu ciał.

Czas już zejść, zjeść śniadanie w Domu Śląskim. I po prostu pochodzić po krainie śnieżnych tworów, dużych i małych.

Całkowite zaćmienie Księżyca

Tegoroczne zaćmienie do samego końca trzymało w napięciu.
Po okresie bezprecedensowo słonecznej pogody przyszły burze. W dniu zaćmienia. Sześć godzin przed zaćmieniem.
Dobrym prognostykiem przynajmniej było to, że w pokrywie chmur co rusz pojawiały się spore dziury. Pozostało liczyć na fuksa.
Imprezę rozlokowaliśmy na dachu sąsiedniej kamienicy. Księżyc, jeszcze bez Marsa, w zaawansowanej fazie.

Opozycja Marsa, trzeba przyznać, bardzo podniosła poziom wizualny zjawiska. Samo zakrycie jest tym ciekawsze, im ciekawszych ma towarzyszy. Jest to szczególnie istotne w dużym mieście, gdzie nie ma najmniejszych szans na jakiekolwiek gwiazdy w otoczeniu Księżyca.
Ogniskowa 105 mm uchwyciła zbliżenie obu ciał.

I jeszcze raz, jedyny drapacz chmur w mieście na tle chmury, na tle Księżyca, na tle Marsa.

Częściowe zaćmienie Księżyca

Dach RENOMy (wiki) jest całkiem udanym miejscem. Niestety, przed 21szą trzeba zejść na ziemię. Innym dobrym miejscem jest okolica, obecnie nieczynnego, starego obserwatorium na Wzgórzu Partyzantów (wiki). Szkoda, że obecnie nic się tam nie dzieje.

HINT: Timelapsy Księżyca trzeba robić możliwie gęsto, 8-10s między klatkami maks.

Partial Lunar Eclipse 2017/08 from Konrad Mruk on Vimeo.

Fotometeor: tęcza

Zamiast oczekiwanych meteorów, na pocieszenie fotometeor. Tym razem wyjątkowo intensywna tęcza. Pełna, podwójna od horyzontu do horyzontu.

Saturn

Nie sposób nie wykorzystać bliskiej opozycji Saturna. Pozorna wielkość planety co prawda nie zmienia się zbyt wiele w stosunku do innych konfiguracji orbitalnych, ale za to obecnie znajduje się ona w dogodnym miejscu na niebie.
Sprzęt jak zwykle ten sam, pogoda za to ciut lepsza niż wczoraj i przedwczoraj. Można przyjąć, że widać pociemnienie na pierścieniach w miejscu przerwy Cassiniego ( wiki ). Do tego widać pasy chmur, które raczej nie są artefaktami po postprodukcji :-)
Ogólnie jest nieźle. A za rok wielkie wydarzenie - maksymalne wychylenie pierścieni widoczne z Ziemi ( wiki ).